'n HANDVOL SUID AFRIKAANSE CD’s WAT TEL


BERNOLDUS NIEMAND Wie is Bernoldus Niemand?
Shifty Records 1986 (Tic Tic Bang - Bang CD 007)

James Phillips se beste album …ooit. Die eerste aanduiding dat iets in die jong Afrikaanse wêreld roer wat nie die Establishment se goedkeuring sou wegdra nie. Die “alternatiewe Afrikaner” en “Voëlvry beweging” het hier begin kop uitsteek. En die man was nie eers Afrikaanssprekend nie.



BILLYGOAT Drawl
(Trippy Grape Records, 1997)

Gloeiende glykitaar, rowwe ritme-kitaar en liedjies oor drank, moeilike vrouens en die lang pad. Ruk en rol wat ruk en ruk – gatjeuk en voetestamp musiek soos wat min mense in hierdie land doen. Onpretensieuse “roots rock’n’roll” met blues insetsels. Bevat die oorspronklike weergawes van “Bring vir Elvis Terug” en “Vassit Op Die Vlaktes” (as geheime snitte) wat later in 'n volledige album ontwikkel is deur SAM.



PIET BOTHA 'n Suitcase Vol Winter
Wildebeest Records 1997

Piet Botha se eerste Afrikaanse album. Liedjies wat hulself stadig in jou psige tuismaak en dan nooit laat los nie. Swakste snit is die Koos Kombuis liedjie wat die stemming van die res gruwelik breek.


BROLLOX & BITTERGAL Doolhof
1997

Afrikaanse prog-rock. Driestuks uit Stellenbosch (dink ek) met groot kitaarmusiek en bittersoet melodieë. Uit die niet verskyn, in die niet verdwyn. Skande.


DELTA BLUE Turn
Afrimusik 2000

Tweede album. Als hul eie musiek. Ses skittersnitte wat die rigting wys na die Inbluesstation album. 'n Absolute wesenlike deel van jou CD versameling as jy van Delta Blue hou.


FORTUNE COOKIES, THE Ordinary Day
(Musketeer Records, 2002)

Klassieke kitaarpop bestanddele: kraakvars klank in 'n empatiese produksieleiding waar elke element helder en duidelik gehoor word, met 'n soet en sensuele vrouestem en melodieë wat na twee of drie keer se luister vassteek soos nete. Goeie dinge kom in klein pakkies – die album is onder 40 minute lank. Absoluut die beste album wat in 2002 in Suid Afrika vrygestel is. (Okay, een van die top drie.)


JACK HAMMER Ghosts On The Wind
Inhouse Records 1994

Eerste CD album. Patetiese produksieleiding wat al die oemf uit die musiek vat. Die kitare klink soos koue noedels, die tromme klink soos nat vadoeke. En die mikrofoon was in die gebou langsaan. 'n Misdaad teen die mensdom.


JACK HAMMER Death Of A Gypsy
Wildebeest Records 1995

Tweede CD album. Naas Piet Botha bly slegs Lowell Jeffery op baskitaar oor van die vorige album af. Lani van der Walt speel kitaar. Die produksieleiding is beter, dog die musiek plof nog steeds, voel versmoor. Hoekom het moes ons tot 2004 wag vir die klokhelder en kragtige klank van The Pilgrim en die lewendige album?


MAGIC CACTUS Things
(1997)

Mbaqanga, reggae, jazz, folk, rock – die geheel is wel groter as die bestanddele. Ernstige onderwerpe word aangeraak, maar die musiek is opgewek en ophelderend en dansbaar. Betowerend. Omtrent elke liedjie skitter. Hierdie album is waarlik 'n verlore skat


OTIS WAYGOOD BLUES BAND Otis Waygood Blues Band
RetroFresh Music 2000

Absoluut die beste Suid Afrikaanse bluesrock album voor Inbluesstation, alhoewel hierdie kêrels minder soul doen en meer die progressiewe blues en vroeg 70’s rock ding doen. Goeie klank, uitbundige musiek – alles spel plesier. Jammer van die 3 bygelaste snitte van hul laaste album wat die atmosfeer ruïneer met lomp, ongeinspireerde “heavy” musiek.


RADIO RATS Into The Night We Slide
One World Entertainment 1993 (oorspronklik 1978)

“ZX Dan” was 'n briesie vars lug op SA Radio in die laat Sewentigs, met 'n kitaarmelodie wat jou gemoed tot in die stratosfeer laat sweef het. Min of meer kontemporêr met die 70’s punk ontploffing, dog meer gewortel in die oorspronklike punk van middel-Amerika van die middel Sestigerjare. Guitige kitaar rock en 'n sin van humor.


SHARKBROTHER TajMahala
(2000)

Bietjie Leonard Cohen, bietjie Nick Cave, baie elektronika en 'n groot skep intrige en hipnotiese melodie. Musiek vir kerslig en goed wat jou rustig laat voel. Musiek wat sonder haas benader en beluister moet word. Min tromme.



SKALLABRAK Musiek Vir My Spaceship

Country punk, of so-iets. Kletterende tromme en raserige kitare. Hul bevange weergawe van Koos Kombuis se “Kytie” is so te sê alleen die dwingende rede om die CD te besit – dis in die hande van ander musikante waar 'n mens werklik hoor hoe goed Kombuis is as liedjieskrywer. Skallabrak doen ook 'n puik “Verslaaf.” Andersins is hul eie harmonieë en melodieë ook verslawend.



TRANSFORMERS Transformers
Wildebeest Records 1997

Twee wit outjies op kitaar en stem, 'n swart ritmeseksie en twee vroue wat ook sing. Mbaqanga en 'n bietjie reggae. Afrikaanse en Engelse woorde. Slim woorde boonop. En melodieë. Dis 'n skande dat hierdie mense nie steeds musiek maak nie. Hulle musiek was, werklik, alternatief.


VIA AFRIKA Via Afrika
RetroFresh Music 2000 (oorspronklik 1983)

Die beste, vreemdste, mees oorspronklike Suid Afrikaanse musiek in die Tagtigs. Mbaqanga ritmes, bevange baskitaar en meesleurende melodieë. Niemand het toe so geklink nie en niemand het ooit weer so geklink nie. “Via Afrika” en “Hey Boy” was groot klubtreffers; beide dansbaar en soortvan polities subversief.